KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/16429 E., 2012/23949 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62, 51/1-3. maddeleriuyarınca mahkumiyet.
- Tebliğname Düşünce
- Düzelterek Onama
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yaşı küçük mağdur hakkında düzenlenen 07/04/2006 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporunda belirtildiği üzere meydana gelen kaza sonucunda mağdurun duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi ya da zayıflaması yönünden olay tarihinden itibaren 18 ay sonra muayeneye gönderilmesinin gerektiği belirtilmesine rağmen bu hususlarda rapor alınmadan eksik inceleme neticesi yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Sanığın olay tarihinde kullandığı araçla iki yönlü yol ve meskun mahalde akşam saatlerinde kavşak başına gelip sağa döneceği sırada yayaya geçişine öncelik tanıması gerektiği halde durmaksızın yoldan geçmeye çalışan 10 yaşlarındaki mağdura çarparak hayati fonksiyonlarına etkisi 6. derece ağır nitelikteki yaralanmasına neden olduğu olayda sanığın asli kusurlu oluşu da dikkate alındığında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle,
adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden asgari hadde yakın temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/16429, K. 2012/23949, 14 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama