Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/16738 K.2013/7578

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki ticari taksisiyle orta refüj ile bölünmüş bir bulvarda seyrettiği, ışıklı dönel kavşak alanına gelip düz devam etmek istediği, kavşak alanının hemen bitiminde orta refüj başlangıcındaki ışıklı yaya geçidinde trafik ışığının araçlara kırmızı yandığı, sanığın önünde aynı istikamette seyreden müştekinin aracıyla kırmızı ışıkta durduğu, sanığın da durmuş haldeki müştekinin aracının arkasına tedbirsizce çarptığı ve müştekinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına neden olduğu,

trafik kazası tespit tutanağından, tanık polis memurlarının 21.07.2010 tarihli duruşmadaki ifadelerinden ve tüm dosya kapsamından sanığın dikkatsizce seyretmesi ve kırmızıda duran araca arkadan çarpması nedeniyle kazaya tam kusurlu hareketiyle sebebiyet verdiği anlaşıldığından, tebliğnamede bilirkişi raporunun aldırılmamış olmasına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında sanık ve müştekinin uzlaşmak istediklerini beyan etttikleri, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama eyleminin 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, bu kapsamda 5271 sayılı CMK'nın uzlaşma başlıklı 253. maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceği uyarısında bulunulması gerekirken uyarıda bulunulmaması,