KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/16972 E., 2013/9561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3. maddelerigereğince mahkumiyet.
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine, oluşa, olay sonrasında tutulan tutanaklara, tanık anlatımına, dosya arasına getirtilen Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2009 tarih ve 2008/1286 Esas, 2009/38 Karar sayılı dosyasına göre; sanığın olay günü çalıştığı şirkete ait aracı ile,
yanında aynı iş yerinden arkadaşı olan ve hakkında beraat kararı verilen sanık ... da olduğu halde seyir halinde iken, olay yeri olan virajda şerit ihlali yaparak karşı istikametten gelen, hakkında ek takipsizlik kararı verilen tanık ...'ın aracı ile karşı şeritte çarpıştığı, kaza nedeniyle karşıdan gelen araçta bulunan iki katılanın basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralandıkları, sanık ...'ın kazanın en başından itibaren aracı kendisinin kullandığını beyan ettiği, bu beyanın dosya kapsamı ile de uyumlu olduğu, kaza sonrasında düzenlenen trafik kazası tespit tutanağının İhsan hakkında tanzim edildiği,
ancak bu beyanın doğru olmadığı iddia edilerek, sanık ... ve sanık ... hakkında sulh ceza mahkemesine 5237 sayılı TCK'nın 206. maddesinden dava açıldığı, bu mahkemece yapılan yargılama neticesinde her iki sanığın atılı suçu işledikleri kabulü ile haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, dolayısıyla "Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan" suçundan Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2009 tarih ve 2008/1286 Esas,
2009/38 Karar sayılı ilamı ile kurulan hüküm hakkında bir inceleme yapılması ve karar verilmesi imkanının bulunmadığı incelemenin taksirle yaralama suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/16972, K. 2013/9561, 11 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama