Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/1698 K.2012/6180

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde son sözün hükümden önce hazır bulunan sanığa verilmesi gerektiğinin düzenlenmiş bulunması karşısında; tebliğnamedeki “Sanığın hazır bulunmadığı duruşmada son sözün, sanık savunmanına verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek katılan vekiline verilmek suretiyle CMK'nın 216. maddesine muhalefet edilmesi” düşüncesiyle bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, katılan vekilinin kusur durumuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Sanığın eylemi bilinçli taksirle işlemediği kabul edildiği ve sanık müdafii 10.12.2007 tarihli oturumda mahkumiyet kararı verilmesi halinde paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca, sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmemesi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2- Taksirle işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,