Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17020 K.2013/9605

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, acil polikliniğe getirilen hasta bebekle görevi gereği ilgilendiği, durumuyla ilgili çocuk uzmanı doktoru bilgilendirdiği, tavsiyeleri üzerine tedavi uyguladığı, hasta yakınlarını hastanın durumunda değişiklik olursa tekrar gelmeleri ve herhalde ertesi gün çocuk polikinliğine bebeği götürerek muayene ettirmelerini önerdiği dikkate alındığında; iki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına göre, daha az bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Doktor olan sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçundan, hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4, 50/1-a maddeleri gereğince, seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilebileceği, ölüme sebebiyet veren sanığın, olay günü hasta bebekle ilgili uzman doktoru arayarak bilgilendirdiği ve uzman doktorun tavsiyesi üzerine işlem yaptığı dikkate alındığında, sanığın sabıkasının olmamasına ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliğinin bulunmamasına rağmen, hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,