KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/17022 E., 2013/19129 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1-2-b-d, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanık ...' ın teknik müdür ve işletme sorumlusu olarak görev yaptığı, marketlere et satışı yapan entegre et tesislerinde bulunan soğuk hava depolarında elektrik teknisyeni olarak çalışan katılanın,
kendi branşı olmamasına rağmen 2001 yılından olay tarihine kadar soğutucuların bakımı ve gaz eksikliklerinin tamamlanması için görevlendirildiği ve olay günü saat 11:00 sıralarında tesisdeki soğutucu odasının eksilen gazını ayarlamak için kendisine beraat eden sanık soğutma ustası ...'ın bıraktığı not üzerine,
soğutucu odasına gaz basmak amacıyla ve büyük tüpün hareketi zor olduğu için taşıyamaması nedeniyle, yüksek basınçlı büyük tüpten yüksek basınca dayanıklı olmayan küçük tüpe, regülatörle basınç düşürme işlemi yapmadan gaz basmaya çalıştığı sırada gaz basıncının yüksek olması nedeniyle küçük tüpün elinde patlaması sonucu, yüzünde 2. derece kemik kırığı ve sabit eser oluşturacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de,
TCK' nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın kusurlu eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/17022, K. 2013/19129, 15 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama