Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17058 K.2013/12084

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2b, 62/1, 61/8, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in yetkilisi olduğu şirkete ait tersanede karaya çekilmiş bulunan yata seyyar merdivenle çıkarken 4 metre yükseklikten düşerek, pelvis ve asetabulum fraktürleri oluşacak biçimde yaralandığı olayda, asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık ... ile tali kusurlu olduğu belirlenen personel sorumlusu sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, olayda sanıkların kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklara verilen temel cezaların belirlenmesinde