Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17087 K.2013/7116

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile “Mecburi yön” levhasına rağmen ters yöne girerek, aracının sol ön kısmı ile soldan sokağı takiben gelerek sağa dönmek isteyen bisiklet sürücüsü ...'e çarpması sonucunda, bisiklet sürücüsünün sağ ayağında topuk kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın çarpma noktasından 50 metre geride bulunan mecburi yön levhasına rağmen tek yönlü yola ters istikametten girdiği anlaşıldığından, bilinçli taksirin unsurlarının gerçekleştiğinin dikkate alınmaması ve ayrıca;

bir kişinin nitelikli şekilde yaralandığı kazada, tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna, bilirkişi raporu aldırılmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,