Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17912 K.2013/10603

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, yaşı küçük mağdurun yola aniden fırladığına ve mağdura sahip çıkmamaları nedeniyle, mağdurun anne ve babasının kusurlu olduğuna, katılan vekilinin, cezanın paraya çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eşi olan tanık ...'nun anlatımlarına göre; mağdurun yola birden girmesinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla, sanığın meskun mahal, iki yönlü yolda, 25 m fren izi bırakarak ve kazadan 35 dakika sonra yapılan ölçümde belirlendiği üzere 84 promil alkollü halde, asli kusurlu olarak karşı şerit üzerinde katılana çarpması sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyecek şekilde nitelikli olarak yaralanmasına neden olduğu olayda;

temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ve bilinçli taksirin koşulları oluştuğu halde cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,