KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/18262 E., 2013/11627 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin gerialınması
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık, katılan ve üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, katılan ve üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Katılan ... hakkında Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 09.02.2009 tarihli raporunda yüzde sabit iz açısından 6 ay sonra, organ işlev kaybı ve zaafı açısından 18 ay sonra yapılacak muayenenin uygun olduğu belirtilmiş olup, katılanın belirtilen süreler sonunda teşhis ve tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak yaralanmasının niteliğine ilişkin rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık idaresindeki dorseli kamyonla, gece vakti üç şeritli iki yönlü yolda sağ şeritte seyir halinde iken, ıslak zeminli viraja girdiğinde dorsenin kayarak karşı yönden orta şeritten gelen katılan ... idaresindeki otomobille çarpışması sonucu otomobildeki dört kişinin yaralandığı, yaralılardan ikisinin şikayetçi oldukları olayda; katılan ...'in hayati tehlike geçirecek, yüzünde, burnunda, çenesinde ve kot 6-7. kemiklerinde ağır kırıklar oluşacak şekilde; katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yararlandıkları dikkate alındığında; meydana gelen zararın ağırlığı da gözetilerek asli tam kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/18262, K. 2013/11627, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama