KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/18418 E., 2012/14150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Özel hayatın gizliliğini ihlal
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, genel kast ile işlenebilen suçlardan olup, sanığın, “kişilerin özel hayatının gizliliğini ihlal etme” neticesini bilmesi ve istemesiyle anılan maddenin ilk fıkrasındaki; taksirle ya da tamamen hukuka uygun elde edilmiş olsa dahi, bir özel hayat görüntüsü ya da sesini bilerek ve isteyerek ifşa etmesi halinde anılan maddenin ikinci fıkrasındaki suçun manevi unsurunun oluşacağı;
ancak her iki halde de kastın varlığından söz edebilmek için sanığın hukuka aykırı hareket ettiğini bilmesi ve bu biçimde hareket etmeye devam etmesi gerektiği, özel hayat kavramının ise, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerdiği,
bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın otel, katılanın ise karşısında bar işlettiği, gece vakti, barda çalınan yüksek sesli müzikten otelde kalan müşterilerinin rahatsız olması ve iki tarafın sorunu uzlaşmayla çözememeleri üzerine sanığın, gece 00.00'dan sonra da barın açık olduğunu ve bardan çevreye yayılan sesin aşırılığını ispatlamak amacıyla, kamerayla uzaktan çekim yaparak,
elde ettiği barın kapısı, bahçesi ve bar içerisindeki kalabalık müşteri topluluğunu gösterir görüntüleri, katılanla aralarında görülmekte olan davaya delil olarak sunması şeklinde gelişen olayda, sanık, katılanın özel hayatının gizliliğini ihlale yol açacak bir görüntü ve/veya sesi kaydetme kastıyla hareket etmediği gibi, bu şekilde elde edilmiş bir kayıt da bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan yargılama sonucunda, sanığa yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/18418, K. 2012/14150, 5 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama