Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19039 K.2013/17369

2) Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 53, 51. maddeleri uyarıncamahkumiyet ve hapis cezasının ertelenmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in beraatine, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili ile sanık ... müdafii temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tespit tarihi olan “09/06/2008” tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “22/09/2008” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık ...'in, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 27/03/1998 tarih ve 3028 sayılı kararı ile belirlenen 3. derece kentsel arkeolojik sit alanı ile aynı Kurulun 27/03/1998 tarihli, 3029 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen “Yeni Han”ın bitişiğinde bulunan 104 ada, 31 parsel sayılı taşınmazda basit onarımda bulunmak için Kurul'a başvurduğu,

Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26/06/2004 tarih ve 5721 sayılı kararı ile suça konu taşınmazda basit onarım kapsamında badana ve boya yapılmasının, darabanın sökülerek camekan yerleştirilmesinin uygun olduğuna karar verildiği,

hükme esas alınan inşaat ve arkeolog bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlar ile dava konusu 31 parsel sayılı taşınmazda mevcut olan darabanın sökülerek yerine camekan takıldığının, bunun dışında bir uygulama yapılmadığının, sözü edilen müdahalenin ilgili Kuruldan alınan izin doğrultusunda gerçekleştirildiğinin ve 2863 sayılı Kanuna aykırılığın mevcut olmadığının belirtilmesi karşısında, mahkemece sanık ...'in beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmekle,

Sanık ... hakkında düzenlenen 09/06/2008 tarihli yapı tatil tutanağı ile 3. derece kentsel arkeolojik sit alanı içerisinde ve korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen “Yeni Han” ile aynı parselde bulunan, aynı zamanda Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 30/06/1998 tarih ve 3106 sayılı kararı ile onaylanan Koruma Amaçlı İmar Planında “özel proje alanında” yer alan suça konu 104 ada, 70 parsel sayılı taşınmazın ön cephe kısmında kısmen değişikliğe gidildiğinin, önceki hali tamamen kaldırılarak briket duvar örüldüğünün ve sıvandığının, pencerelere aslına uygun olmayan demir şebekeler takıldığının,

zemin kat iç duvarlarının kısım kısım sıvandığının, ikinci kat ile bağlantıyı sağlayan merdivenlerin ahşap olarak yenilendiğinin, söz konusu katın sofa kısmında duvarların ve tabanın sıvandığının tespit edildiği, hükme esas alınan inşaat ve arkeolog bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlar ile suça konu 70 parsel sayılı taşınmazda ilgili Kuruldan izin alınmadan yapıya müdahalede bulunulduğunun, suça konu yere ait restorasyon, restitüsyon ve rekonstrüksiyon projelerinin mevcut olmadığının, böylece 2863 sayılı Kanuna muhalefet edildiğinin belirtildiği, sanığın savunmasında suça konu uygulamaları binanın yıkılmasını önlemek için gerçekleştirdiğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübuta erdiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda sanık ...'in üzerine atılı suçu işlemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, sanığın ana binaya zarar vermeden tadilat yaptığına, suç kastının bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2-Hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca ihtaratta bulunulması sırasında dayanak kanun maddesinin aynı Kanunun 52/7. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkında tesis edilen (2) numaralı hüküm fıkrasının dördüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kasten işlenen suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına,” cümlesinin eklenmesi, dokuzuncu paragrafta yer “5237 sayılı TCK'nın 52/7. maddesi uyarınca” ibaresinin “ 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, katılan vekilinin, beraate ilişkin kararının eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'in beraatine dair hükmün doğrudan,