Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19238 K.2012/27563

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup. Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının aranması gerektiği şeklindedir.

Ancak adı geçen kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama yoktur. Borçlar Kanununun 60. maddesinde tazminat davasının, zarar verici fiil veya olayın vukuundan itibaren her halde 10 yıl sonra zamanaşımına uğrayacağı kabul edilmiştir.

Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimseler bakımından, devletin yaptığı yakalama veya tutuklama haksız fiili ceza davasının kesinleşmesi ile netleştiğinden bu tarih olayın vuku tarihi olup, bu tarihten itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği gibi; davacının göreve iade müracaatı üzerine hakkında verilen beraat kararından sonra Hakkari İl Müftülüğünün olur yazısı ile Hakkari Valiliğinin 16/04/2001 tarih ve 096 sayılı onayı ile görevine dönmüş olduğunun anlaşılması karşısında, hakkındaki beraat hükmünün bu uzun süre içerisinde kesinleştiğini bilmediğinden söz etmenin yaşamın olağan akışına uymadığı,

bu halde davanın süresi içinde açıldığı kabulünün mümkün olmayacağı gözetilmeden, yasal süresinde açılmayan davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile tazminata hükmedilmesi,