Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19548 K.2013/12877

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, yaralı sayısı ve yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak şikayetçi olan yedi kişiden altısının nitelikli olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında mağdurların yaralanma dereceleri ve taksirinin yoğunluğu gözetilerek,

alt sınır daha fazla aşılarak, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması ve olay tarihinde saat 20:00 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırları dışında, ... sollamanın yasak olduğunun zeminde bulunan sürekli çizgiler ile belirtildiği yol üzerinde sanığın, sevk ve idaresindeki kamyon ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan köprünün üzerine geldiğinde, önünde bulunan aracı sollamak için diğer şeride geçtiği, bu esnada karşı yönden gelen ...'ın, idaresindeki minibüsü en sağ şeridin kenarına yaklaştırıp, aracının hızını azalttığı, sanığın sert bir şekilde kendi şeridine geçmek isterken,

kamyonun römorkunda bulunan yaklaşık iki ton ağırlığındaki metal saç rulonun aşağıya devrildiği ve yerde yuvarlanarak müştekilerin içerisindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilip, TCK'nın 22/3. maddesi gereğince, tayin edilen temel ceza üzerinden artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.