Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19588 K.2013/7311

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 2863 sayılı Kanun kapsamında 1 ve 3. derece doğal sit alanı olarak tescilli tapusuz araziye ev yaptığı sırada hakkında tutanak tanzim edilen ve tutanakla birlikte hakkındaki suçlamayı öğrenmesine rağmen eyleme devam ettiren, keşif sırasında yapılan tespitte ise binayı üç katlı olarak tamamladığı görülen sanığın, pişman olduğuna dair beyanı bulunmadığı gözetildiğinde TCK'nın 51. madde hükümlerinin uygulanmayacağının düşünülmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamında bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporları ile; sanık tarafından Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/11/1995 tarih ve 7775 sayılı kararı ile aynı Kurulun 05/06/1996 gün ve 8284 sayılı kararı ve eki 1/25000 ölçekli sit paftasına göre ise “1. ve 3. derece doğal sit” alanı olarak belirlenen sınırlar içerisinde bulunan dava konusu yerde, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun Resmi Gazetede yayınlanması nedeniyle herkes tarafından bilindiği kabul edilen “Doğal Sitler,

Koruma ve Kullanma Koşullarını” düzenleyen 05/11/1999 tarih ve 659 sayılı ilke kararına aykırı ve izinsiz olarak, üç katlı ahşaptan çatısı şıngıl malzeme ile örtülü, bina inşa ettiği, eylemin sit alanına izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğu, doğal yapının bütünlüğünü bozucu nitelikte olduğu, inşaatın kaldırılması halinde fiili durum nedeniyle doğal yapının eski haline gelmesinin mümkün olmadığı hususlarının tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu,