Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19681 K.2013/10970

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Datça ilçesinde tapuda tanık ... adına kayıtlı olan 102 ada ve 214 parsel sayılı 2165,78 M2 yüzölçüme sahip tarla vasfındaki yeri, 01.04.2009 tarihli kira sözlşemesi ile 10 yıl süreyle kiralayan sanığın, Kültür ve Turizm Bakanlığı ...'nün 15.07.2009 tarihli cevabi yazı içeriğine göre, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14.02.1996 tarih ve 5576 sayılı kararı ile II. Derece Doğal Sit Alanları sınırları dahilinde bulunan ve buna ilişkin kararın 24.05.1996-30.06.1996 tarihleri arasında köyde mutad ilan vasıtaları ile bir ay süreyle ilan edildiği yerde,

dosya içerisinde mevcut fotoğraflar ile mahkemece olay mahallinde icra edilen keşif sonrası kadastro teknisyeni ve inşaaat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 27.10.2009 ve 11.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere çay ocağı olarak kullanmak üzere prefabrik bina inşaa etmek suretiyle, inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu, sanığın suça konu yerde yapı ruhsatı verilmediğini bildiği ve herhangi bir kuruma izin için başvuruda bulunmadığını ifade ettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu olayda;

Dosyada mevcut ve inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 11.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporuna içeriğine göre, tutanak tarihinde subasman seviyesinde bulunan yapının mahkemece olay mahallinde yapılan keşifte tamamlanmış olduğunun ve yapı ile foseptik bağlantısının yapılarak binanın kullanıma hazır hale geldiğinin belirtilmesi karşısında, tutanak tarihinden sonra yapılan fiziki müdahalenin hukuki kesinti meydana getiren iddianame tarihinden sonra yapıldığının tespiti durumunda, söz konusu eylemin ayrı bir suç oluşturacağının ve bu eylemle ilgili olarak Datça Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinde belirttiği bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

2.) Sanığın TCK’nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5-a bendinin sonuna “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesine;