KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/19717 E., 2012/20449 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
- Hüküm
- 3.714,12 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1- Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacı yararına maddi tazminat hesabı yapılırken tutuklu kaldığı toplam 377 günlük süreden vasıf değişikliği sonucu yaralama suçundan hükmedilen 3 ay 22 gün hapis cezasının tamamının düşülmesinden sonra kalan süre olan 265 gün üzerinden hafta sonu, dini ve milli tatil günleri düşülmeksizin raporla belirlenen asgari ücretinin 1 gün karşılığı 16,29 TL ile çarpılması suretiyle hesaplanması gerekirken yazılı şekilde eksik maddi tazminata hükmedilmesi,
2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
3- Davacının hükmedilecek tazminata faiz talep etmesi karşısında, davacının üzerine atılı adam öldürme suçu sebebiyle 377 gün süreyle tutuklu kaldığı ancak eyleminin vasıf değiştirmesi nedeniyle yaralama suçuna dönüştüğü ve bu suç nedeniyle hakkında 3 ay 22 gün hapis cezası verildi, faizin başlangıç tarihinin ise davacının tutuklandığı 24.11.2001 tarihine neticeden aldığı 3 ay 22 gün hapis cezası süresi eklenmesi suretiyle bulunan 16.03.2005 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken tahliye tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/19717, K. 2012/20449, 2 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama