Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19768 K.2013/11012

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında, güvenlik tedbiri niteliğindeki sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmasına karar verilmiş olması karşısında, hükmün temyiz edilebilir olduğu belirlenip, cezanın miktarı itibariyle hükmün kesin olduğundan bahisle verilen 04.10.2011 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Suç tarihinde sanığa ait geçerli sürücü belgesi bulunup bulunmadığı araştırılıp, onaylı örneği getirtilmeden, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş olması, temyiz incelemesi sırasında sanığın sürücü belgesinin geçerli olduğuna dair belge UYAP ortamından temin edilerek dosya içerisine alındığından bozma nedeni olarak görülmemiş;

taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğu somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve mağdurun vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı gözetilerek,

alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,