Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19956 K.2013/11101

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, 30/3/2009 gecesi saat 22:45 sıralarında, 6 m genişliğinde, iki yönlü, asfalt köy yolunda, iki buçuk saat sonraki ölçüme göre 76 promil alkollü vaziyette yönetimindeki kamyonet ile seyir halinde olan sanığın, karşı yönden gelen katılanın yönetimindeki motosikletin seyir şeridine tecavüz ederek aracının sağ ön çamurluk kısmı ile motosiklete çarparak,

katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzünde 8 cm'lik sabit eser kalmasına ve ve omzunda hayat fonksiyonlarını 1. derece etkileyen kemik çıkığı ile yaralanmasına neden olması ve geceleyin katılanı ağır yaralı halde olay yerinde bırakarak kaçıp gitmesi şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun bilirkişi raporuna göre tam kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde adalet,

hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin ve güvenli şekilde ... sevk ve idare yeteneğini ortadan kaldıracak kadar yüksek derecede alkollü halde ... kullanan sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının da oluştuğu gözetilerek sanığın cezasında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince de artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.