Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20011 K.2013/10495

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şantiye şefi olduğu inşaatın 3.katında iskele kurma işinde kalıp işçisi olarak çalışan katılanın, işin yapılması için gereken demir iskelenin kurulması ve tahta ızgaraların döşenmesi işini yaptığı, bu şekilde tahta ızgaralar döşendikten sonra ızgaralar üzerine çıkarak çalışmalarını sürdürdükleri, olay günü öğle molası sonrası işe başladıklarında, inşaat sahibinin izin vermemesi nedeniyle çivi ile sabitlenememiş olan tahta ızgara üzerine ayak basınca ızgaranın yana doğru kayması ve her ne kadar belinde emniyet kemeri takılı ise de;

belinde emniyet kemerinin takılacağı havai hattın şirketçe kurulmadığı nedeniyle emniyet kemeri herhangi bir yere sabitlenmemiş olduğundan dengesini kaybedip aşağı düşmesi sonucu 3. derece kemik kırıkları ile yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun bilirkişi raporuna göre asli kusurlu olan sanık hakkında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin, eksik incelelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık hakkında, belirlenen temel cezada TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince yapılan artırım sonucu belirlenen 4 ay 15 gün hapis cezasından TCK'nın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay 22 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 3 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,