Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20112 K.2012/24729

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dolmuş sürücüsü olan sanığın, sevk ve idaresindeki minibüsü ile 5 şeritli ve tek yönlü caddenin en sağ şeridinde seyrederken önünde bulunan bir aracın önüne geçebilmek için yol kaplaması seviyesindeki yaya kaldırımına girdiği, önündeki aracı buradan geçmek isterken yaya kaldırımında yürümekte olan yaya ...'na çarparak kırıklı ve hayati tehlike arz eder şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanığın motorlu taşıtlara yasak olan yaya kaldırımına bilerek girmesiyle bilinçli taksir halinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, ölen ve yaralı sayısı, yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, mağdurun ağır kırıklı ve hayati tehlike arz eder şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu olduğu olayda mağdurun yaralanma derecesi ve sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır daha fazla aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde ceza uygulanması,