Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20305 K.2013/12046

uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP sistemi üzerinden nüfus ve adli sicil kayıt örnekleri alınıp dosya arasına konulmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca, belirlenen birim gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin arttırım ve indirimin adli para cezası üzerinden yapılması sonuca etkili olmadığından; asli kusurlu olarak mağdurun nitelikli yaralanmasına neden olan sanık hakkında asgari sınırdan uzaklaşarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezasının ödenmesi için sanığa mehil verilebileceği veya taksitlendirmeye karar verilebileceği nazara alınmaksızın aynı anda mehil verilmesine ve taksitlendirmeye karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,