Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20362 K.2013/12042

mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın kullandığı traktörle meskun mahalde gece saat 22.30 sularında, iki yönlü kuru düz yolda, traktörde yolcu olarak bulunan tanıkların tüm aşamalardaki uyumlu beyanlarına göre, traktörün farları kapalı halde seyrederken, yolun kenarında yürüyen 1962 doğumlu mağdura çarparak nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, kazanın oluş şekli ne ve dosya kapsamına göre bilirkişi raporu alınmaksızın sanığın kusurlu kabul edilerek yazılı şekilde cezalandırılmasında bir isabetsizlik görülmemiş, sözü edilen olayda, bilinçli taksirin unsurları oluştuğu halde TCK 22/3. maddesinin uygulanmaması,

asli kusurlu olarak mağdurun nitelikli yaralanmasına neden olan sanık hakkında asgari sınırdan uzaklaşarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının uygulanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemiş olması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,