Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20446 K.2013/7064

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 22/10/1990 tarih ve 90/1117 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile özel çevre koruma bölgesi ilan edilmiş ve İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 14/02/1996 tarih ve 5576 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı ilan edilen bölgedeki Marmaris İlçesi Selimiye Köyü Bük mevkiindeki 146 ada 16 parsel nolu taşınmaz üzerinde betonarme bina yapmak suretiyle sit alanına inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu ve üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi,ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğerleri yönünden ise infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 53/1-c maddesinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin yedinci paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine,