Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20457 K.2013/263

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı adı geçen kurumun dilekçesine istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında İstanbul Muhakemat Müdürlüğünün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporları ile; sanık tarafından Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/11/1995 tarih ve 7775 sayılı kararı ile aynı Kurulun 05/06/1996 gün ve 8284 sayılı kararı ve eki 1/25000 ölçekli sit paftasına göre ise “1. ve 3. derece doğal sit” alanı olarak belirlenen sınırlar içerisinde bulunan dava konusu yerde, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun Resmi Gazetede yayınlanması nedeniyle herkes tarafından bilindiği kabul edilen “Doğal Sitler,

Koruma ve Kullanma Koşullarını” düzenleyen 05/11/1999 tarih ve 659 sayılı ilke kararına aykırı ve izinsiz olarak, mevcut iki katlı taşınmazın kuzey batı cephesine ilave edilen, 4 x 3 metre ebatlarında, zemini beton, çatısı şıngıl malzeme ile örtülü, iki katlı bina inşa ettiği, eylemin sit alanına izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğu, doğal yapının bütünselliğini bozucu nitelikte olduğu, ilave inşaatın kaldırılması halinde fiili durum nedeniyle doğal yapının eski haline gelmesinin mümkün olmadığı hususlarının tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında yer alan, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesine ilişkin bölümün hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın cezası ertelendiğinden,