Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20673 K.2013/3689

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Kaynarca Orman İşletme görevlilerince, sanığın, Sakarya İli, Kaynarca İlçesi, Büyük Yanık köyü, 163 ada, 4 nolu parselde bulunan, Acarlar gölü, Longos Ormanı içinde kalan arazide 8410 metre kare orman arazisine mısır ektiğine dair suç tutanağı düzenlenerek, sanık hakkında kamu davası açıldığı,

yargılama devam ederken söz konusu yerin, Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Yüksek Kurulu'nun 25.06.1998 gün ve 6526 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen alanda kaldığı anlaşılmakla, Asliye Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verildiği,dosya içerisinde mevcut arkeolog bilirkişinin, 23.09.2008 tarihli raporuna göre, sanık tarafından kullanılan yaklaşık 9410 metre kare alanın çevresinin kanallarla çevrili olup, içinde domates, biber ve mısır ekili olduğu, suça konu yerde yerde zirai ilaçlarla tarımsal faaliyet yapılarak,

doğal sit alanının bitki ve hayvan örütüsünün erozyona uğramasına ve toprak yapısının değişmesine neden olduğu, yapılan bu tarımsal faaliyetin, 1. derece doğal sit alanına zarar verdiğinin bildirildiği, sanığın bu zararı giderdiğine ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmemesi yönüyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş olup,

Mahkemece, suça konu yerde, 10.07.2008 tarihinde yapılan keşifte, köy içinden geçerken, büyük bir tabeleda, “Acarlar Gölü Yaban Hayatı Koruma Sahası” ibaresinin yazılı olduğunun görüldüğü, muhtar ...'ın 19.06.2009 tarihli duruşmadaki beyanında, köylerinin çeşitli yerlerinde gölün doğal sit alanı olduğuna ilişkin uyarı levhalarının mevcut olduğunu, buranın doğal sit alanı olduğunu köyde herkesinin bildiğine ilişkin beyanı karşısında, sit alanı kararının ilan edilmemiş olmasına rağmen, buranın sit alanı olduğunun herkes tarafından bilindiği, dolayısıyla sanığın sit alanına bilerek fiziki müdahalede bulunduğu değerlendirilmekle, tebliğnamede tabela dikilmesinin suçun unsurlarının oluşması için yeterli olmayacağına ilişkin görüşe de iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 25.06.1998 tarih ve 6526 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen taşınmaza mısır ekmek suretiyle fiziki müdahalede bulunması karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine, yıllardır tarımsal faaliyet yapılan arazide bilirkişinin “kimyevi gübre ve kimyasal zirai mücadele ilaçları kullanılması sebebiyle” doğal yapının zarara uğramasına neden olduğu şeklindeki tespitine dayalı olarak aynı kanunun 65/a maddesi uyarınca ceza tayin edilmesi,