Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20846 K.2012/16330

Sanık ... hakkında beraat.

Taksirle öldürme suçundan, sanık ...'ın mahkûmiyetine, sanık ...'nın beraatine ilişkin hükümler sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık ...'ın yargılamada diğer sanık ... yönünden katılan sıfatı almadığı gibi, mahkemenin bozma öncesi sanık ... hakkında verdiği 23.01.2008 tarihli beraat kararının da temyiz edilmemesi nedeniyle 31.01.2008 tarihinde kesinleştiği hususu dikkate alınmadan mahkemece bozma sonrası 30.05.2010 tarihinde kurulan beraat hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu, bu itibarla sanık ... müdafiinin sanık ...'nın beraat kararına ilişkin temyiz isteminin konusu kalmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanık ...'ın mahkûmiyet hükmünün temyizen incelenmesi:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ehliyetin geri alınmasının hatalı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi olan 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt ve üst sınırının 450 TL olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL olarak,