Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20915 K.2012/28818

Taksirle öldürme suçundan açılan kamu davası sonucunda mahkemenin kabulüne göre değişen vasıf uyarınca taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan ... Tepe vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 25.07.2008 tarihli, 2006/20 esas, 2008/126 karar sayılı hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nce 02.07.2009 tarih, 2009/1899 – 7709 esas ve karar sayılı ilamı ile “1- 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir ceza hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerekmekte olup; sanığın eylemi sonunda eşinin öldüğü ve yaralanan mağdurlardan katılan ...

Tepe'nin sanıktan şikayetçi olduğu, bu itibarla da anılan maddede öngörülen koşulların oluşmaması nedeniyle uygulanamayacağı, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 455/2. ve 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturacağı ve lehe kanun değerlendirmesinin ve hukuki durumun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, fiil iki ayrı suç kabul edilerek taksirle öldürme yönünden TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yaralama yönünden ise mahkûmiyet hükmü tesisi,