Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/21445 K.2012/16437

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmada uzlaşmak istemediğini, şikayetçilerin zararını gidermek için maddi gücünün olmadığını bildirmiş olması karşısında, zararın giderilmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın kusurunun bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 459/3. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek, sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/3. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para; 459/son maddesi uyarınca 281 TL adli para cezası ve sanığın aldığı aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 1625 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.