Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/21915 K.2013/11879

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kazadan iki saat sonra 0.23 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın beyanı ve suçun işleniş şekli bir arada değerlendirildiğinde sanığın eyleminde bilinçli taksirin unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

2- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın idaresindeki araçla şehir içinde bölünmüş yolda seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırımda bulunan yayaya çarparak vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olmasıyla sonuçlanan olayda, kusur durumu, suçun işleniş şekli, sanığın suçtan sonraki davranışları, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayini,