Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/22596 K.2013/16350

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCKnın 50/6. maddesi uyarınca, tedbire ilişkin sabıka ilamları tekerrüre esas olmayacak ise de, sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/86-323 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3, 62, 50/1. maddeleri gereğince kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına ilişkin ilamı, sanığın denetim yükümlülüğüne uymaması sebebiyle 23.04.2009 tarihinde hapis cezası olarak infaz edildiğinden, aynı maddenin “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir.” şeklindeki fıkrasının uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydına konu sabıka ilamı bu nedenle tekerrüre esas olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı kanunun verdiği yetkiye istinaden; hükümden 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölümdeki “5237 sayılı TCK'nun 53 (1) (c) maddesi uyarınca, velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasının sanığın şartla salıverilmesine kadar UYGULANMASINA, şartla salıverildikten sonra UYGULANMAMASINA,” ibaresi çıkartılarak yerine “Sanığın, 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı yasanın 53/3.maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” ibaresi eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,