Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/22673 K.2012/23889

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davaya dayanak olan ceza davasına ilişkin hükmün 09.04.2009 tarihinde davacının ve müdafinin yüzüne karşı verildiği, bu hükmün davacı tarafından temyiz edilmediği gibi davacı aleyhine temyiz yoluna da başvurulmadığının anlaşılması karşısında davacı açısından hükmün kesinleşme tarihinin 16.04.2009 olarak kabulüyle yapılan incelemede;

Tazminat davasına dayanak teşkil eden Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile davacı hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezası verildiği anlaşıldığından davacının CMK 141. vd maddeleri gereğince tazminat isteme hakkı bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kararın kesinleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi kararın gerekçesi itibariyle yanlış sonucu itibariyle doğru olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı hazine yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,