KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/23809 E., 2013/745 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 1- Sanıklar ... ve ... haklarında; beraat,
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
2- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-e, 62, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme
Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatine ilişkin hükümler katılan vekili, sanık ...'ın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ... ve ... haklarındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna, bilirkişi raporlarının bu yönden yetersiz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 459/2-son maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.
Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 17.07.1992 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı karar tarihinden önce gerçekleştiğinden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/23809, K. 2013/745, 10 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama