Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24002 K.2012/21246

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı hakkında Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/338-2003/74 E-K sayılı kararı ile 5 yıl ağır hapis cezası verildiği bu kararın 12.02.2004 tarihinde kesinleştiği akabinde infazına başlandığı, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi gereğince yapılan uyarlama yargılaması sonunda davacı hakkında Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/487-2007/75 E-K sayılı kararı ile 2 yıl 1 ay hapis cezası verildiği 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunda belirtilen şartların gerçekleşmediği bu nedenle uğradığını iddia ettiği maddi ve manevi zararla ilgili olarak bu kanuna göre tazminat istenemeyecek olduğunun gözetilmesi suretiyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. kısmının 2. bölümüne göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve davanın tümüyle reddedilmesine rağmen davacıdan red harcının tahsiline karar verilmesi,