Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24070 K.2013/18360

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın olayda sorumluluğu ve kusurunun bulunmadığına, teşdiden ceza verilmesi için gösterilen gerekçelerin hatalı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğundan, TCK 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50. maddeye göre çevrilmesi ile hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralığının gösterilmemesi nedeniyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “sanığın kastı ve amacına” ibaresinin hükümden çıkartılmasına, 3. bendinde yer alan "5237 sayılı TCK'nun 50. m.si" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmesine, "uyarınca" ibaresinden sonra