Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24266 K.2013/3550

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının tazminat davasına dayanak teşkil eden Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 1994/37 esas -2001/269 karar sayılı dosyası kapsamında, terör örgütüne girmek ve polis memurunun silahını gasp etmek suçları nedeniyle 29.06.1981 tarihinde Adana 1 nolu sıkıyönetim Askeri Mahkemesinin 1981/4918 sayılı tevkif müzekkeresine istinaden tutuklandığı ve bu tutuklama kararının 29.06.1981- 17.06.1986 tarihleri arasında kesintisiz şekilde infaz edildiği,

davacının aynı zamanda pankart asmak ve 765 sayılı TCK'nın 141/5. maddesini ihlal etmek suçları nedeniyle 14.07.1981 tarihinde Adana 2 nolu Askeri Mahkemesinin 1981/1214 – 255 sayılı ve Adana 1 nolu Askeri Mahkemesinin 1981/3729 -100 sayılı tevkif müzekkerelerine istinaden de tutuklandığı ancak bu tutuklamalarının infazına başlanılmadığı gibi yargılama neticesinde davacının bu suçlar yönünden beraatine karar verildiği,

davacının tutuklandığı ve tutuklama kararının infaz edildiği “terör örgütüne girmek ve polis memurunun silahını gasp etmek suçları” nedeniyle hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 466 sayılı kanunun 1. maddesinde tazminat davası için aranan şartların gerçekleşmemesi nedeniyle mahkemece bu husus gözetilerek davanın reddine dair karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,