Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24568 K.2013/25123

Kasten yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu mağdureyi basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde kasten yaralayan ve sanıkla aralarındaki ilişkinin varlığını kendisinde saklı tutan mağdurenin özel yaşam alanı kapsamındaki müstehcen fotoğraflarını, onun rızası dışında, MSN aracılığıyla babasına gönderen sanığın eylemlerinde, kasten yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafilerinin bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki hak yoksunluğu uygulamalarına ilişkin, 2-a olarak belirtilen hükmün 6. ve 2-b olarak belirtilen hükmün 5. paragraflarının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a),

(b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.