Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/24850 K.2013/12035

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın tam kusurlu olması, olayda mağdurun vücut fonksiyonlarına ağır derecede etkili kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa asgari hadden ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın ve kusurun fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Temel cezanın belirlenmesi sırasında Kanun maddesinin 89/1. maddesi yerine 89/2 olarak yazılması, mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmadığı halde cezanın arttırılması sırasında 89. maddenin 2-e fıkrasının da yazılması,