Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25152 K.2013/12243

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri, tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriği ve katılan vekilinin 11.09.2012 havale tarihli tebliğnameye cevap dilekçesine göre; sanıkların katılanın maddi zararını gidermek yönünde çabasının bulunmadığı, bu nedenle katılan tarafından sanıklar ve sigorta şirketleri aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açıldığı, sanıkların olay tarihinden bu yana katılanın zararını gidermedikleri anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, sanık ...'ın asli kusurlu oluşu ve katılanın yaralanmasının niteliği nazara alınarak adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken asgari hadden ceza tayini ve sanık ... her nekadar meydana gelen olayda tali kusurlu ise de; mağdurun hayati tehlike geçirmesi vücudundaki kırıkların 6. derece ağır nitelikte olduğu gözetilip temel ceza tayini sırasında alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ...'ın soyadının hükümde Başak olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.