Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25154 K.2013/8894

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 15.11.1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen bölgede bulunan maliye hazinesi adına kayıtlı araziye hafriyat toprağı dökerek tesviye yaptığı, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde suçlamayı kabul ettiği, tanık ...'un da sanığa ait iş makinası ile söz konusu arazide tesviye işlemi yaptıklarını beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut 22/12/2008 tarihli raporda, arazinin mülkiyeti nedeniyle izin alınamayacak yerlerden olduğu, inşai ve fiziki müdahalenin doğal yapının bütünlüğünü bozucu nitelikte olduğunun belirlendiği, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hak yoksunluğuna ilişkin (8) ve (9). paragrafların çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun,