Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25298 K.2013/18052

mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesi bulunmayan, sabıkalı sanığın, idaresindeki aracın, durumundan şüphelenen emniyet görevlilerince takibi sonrası, durdurulmasından 2.5 saat sonra yapılan ölçümde 149.2 promil alkollü olduğunun tespit edilmesine, çeşitli suçlardan arandığı tespit edilen sanığın, hareket halindeki polis aracından atlamaya çalıştığının, tutanak altına alınmış bulunmasına göre;

kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütlerden suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir ceza verildiği,

sanık hakkında 1 yıl hapis cezası tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen (1) nolu görüş ve tekarrüre esas alınan İzmir 17 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07.12.2005 tarihli ilamının esas ve karar sayısı yerine sanığın adli sicil kaydında mevcut ve kesinleşmediği bildirilen İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.06.2007 tarihli ilamının esas ve karar sayısının yazılmış olmasının, maddi hatadan ibaret bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen (2) nolu görüşe iştirak edilmemiş, sanığın adli sicil kaydında mevcut olup, uyap dosya sorgusunda,

kaydına rastlanmadığından temyize gelmediği değerlendirilen, yeniden alınan adli sicil kaydında da 30.03.2011 tarihinde aynen infazına karar verildiği görülen, İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.06.2007 tarih ve 2006/555 E. 2007/528 K sayılı ilamının kesinleşmediğini bildirmekle birlikte, hakim ve katip imzasını ihtiva etmeyen 10.05.2010 tarihli müzekkeredeki imza eksikliği giderilmeden ve söz konusu ilama dair adli sicil kaydında, hükmün 13.11.2008 tarihinde kesinleştiğini gösterir kaydın, sorgulanmadan tekerrüre esas alınamayacağına dair zımni kabul, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07.12.2005 tarih ve 2003/117 E. 2005/1032 K sayılı ilamının esas ve karar sayılarının yanlış yazılması,