Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25483 K.2012/22427

Taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4, 22/3, 62, maddeleri gereğince 6ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 231/8. maddesine göre 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına, sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/6. maddesi uyarınca 6 ay 20 gün süreyle geri alınmasına dair Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2012 tarihli ve 2011/41-2012/25 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.02.2011 tarihli ve 2011/1032 esas 2011/ 12107 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesindeki "... Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve 231. maddesinde yer alan "...

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." biçimindeki açıklamalar ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/6. maddesinde yer alan “Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre,

cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrası ortada bir hüküm bulunmadığından sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili bir hüküm kurulmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.05.2012 gün 2012/9117/31172 sayılı yazılı istemlerine müsteniden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2012 gün ve 2012/152223 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.'nın 53/6. maddesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra uygulanmasının, bu güvenlik tedbirinin hükmün içeriğine dahil olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında yer alacağı gerçeğini değiştirmeyeceği ve hüküm açıklanmadığı sürece infaz edilemeyeceği, esasen kanun yararına ilişkin bu başvurunun da uygulama sırası nedeniyle doğan tereddüdün giderilmesini sağlamaya yönelik olduğu nazara alındığında, Adalet Bakanlığının bu nedene dayalı kanun yararına bozma isteminin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır.