Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25537 K.2013/21961

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken,

hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki sanık lehine yaptırım öngören TCK'nın 134/1. maddesi gereğince, 1 yıl ile 2 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel cezanın 1 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde sanığa az ceza tayini,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, ulusal yayın hizmeti veren bir televizyon kanalında yayımlanan Deşifre adlı program muhabirinin ihbarı sonucu başlatılan adli soruşturma kapsamında, genellikle bayanlara yönelik giysi ve iç çamaşırı satışının yapıldığı bir giyim mağazasının sahibi olan sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanarak,

iş yerindeki elbise deneme ve değiştirme kabinine, içerisine kamera yerleştirilmiş aydınlatma cihazı koyup, bu yöntemle elde ettiği görüntüleri, dışarıda bulunan bilgisayarına aktarma ve kaydetme imkanını sağlayan bir düzenek kurarak, değişik zamanlarda, kıyafetini değiştirmekte olan mağdurelerin görüntülerini gizlice izleyip, bunlardan ikisinin görüntülerini fotoğraf olarak kaydettiğinin tespit edildiği olayda, mağdurelerin, çıplaklık gibi fiziksel mahremiyetlerini içeren görüntülerini izleyen ve kaydeden sanığın, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden,

sanık müdafiinin sübuta, ceza miktarına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmış olmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Sanığa hükmedilen temel cezada, TCK'nın 137/1-b maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında artırılması sonucu, sanık hakkında, 1 yıl 16 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekirken, TCK'nın 61. maddesine aykırılık oluşturacak şekilde, ayların yıla dönüştürülüp, 2 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunarak, sanığa fazla ceza verilmesi,

2- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

3- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, adli emanetin 2007/3336 sırasında kayıtlı eşyaların müsadersine karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

4- Adli emanetin 2007/3336 sırasında kayıtlı “Emniyetçe mühürlü, içerisinde 1 adet cd'nin olduğu belirtilen zarf” ve 2008/361 sırasında kayıtlı “1 Adet Emniyetçe mühürlü 2 ayrı zarf içinde MRC isimli işyerinde meydana gelen özel hayatın gizliliği ile ilgili 2 adet CD” olarak belirtilen eşyalar hakkında bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafındaki, “İKİ YIL DÖRT AY” ibaresinin, “1 YIL 16 AY”;

hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 5. paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi, 6. paragrafındaki “suçta kullanıldığı anlaşılmakla” ibaresinden sonra gelmek üzere, hükme, “TCK'nın 54/1. maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi,