Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25580 K.2013/8016

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekilinin 11/05/2010 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede,

Sanığın, Denizli ili, Merkez, Goncalı mahallesi, Laodikya antik kentinde bulunan, Gayrımenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 10/12/1982 tarih ve A-3988 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen,

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26/02/1997 tarih ve 6551 sayılı kararıyla genişletilmiş ve 1. derece arkeolojik sit sınırları Aydın Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü'nün 24/01/2008 tarih ve 660 sayılı kararı ile 1. ve 3. derece arkeolojik sit alanı olarak genişletilen bölgede bulunan taşınmaz üzerine izinsiz inşaat yapmak suretiyle inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu iddiasıyla hakkında dava açıldığı, kolluk kuvvetlerince düzenlenen 15/12/2009 tarihli olay yeri tespit tutanağında, 416 nolu parselde iki katlı betonarme binanın sanık tarafından ev olarak yaptırılmış olduğu,

halihazırda binanın birinci katının tamamlanmış, ikinci katının ise betonarme karkas halde bulunduğu, ikinci katın ev olarak kullanılamaz halde olduğu, binanın çatısının olmadığı, binanın elektrik ve su tesisatının bulunduğu, yapılan incelemede binanın bu hali ile yeni inşa ettirilmiş hissi verdiğinin tespit edildiği, keşif sonrası inşaat bilirkişi tarafından düzenlenen 16/04/2010 tarihli raporda, binanın kaçak yapı olduğu, taşınmaz imar planı olmadığı ve arkeolojik sit alanında kaldığından yapının ruhsata bağlanmasının mümkün olmadığı, keşif sırasında inşaatta çalışma olmadığı, tutanaktan sonra inşaata devam edilmemiş olduğu,

yapının 1,5-2 yıl öncesi yapılmış olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında, 2007 yılında Goncalı köyünde 416 numaralı parselde 2285 metrekarelik arsayı ev yapmak amacıyla satın aldığını, sit alanı olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu yerin 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tespit ve tesciline ilişkin Kurul kararlarının mahallinde ilan edilip edilmediği, suça konu yere ilişkin tapu kaydının beyanlar hanesinde bu yönde şerh bulunup bulunmadığı belirlenerek, yine kolluk vasıtasıyla sözü edilen yerin sit alanı özelliğinin mahallinde bilinip bilinmediği tespit edilerek, bu şekilde sanığın suça konu yerin sit alanı içerisinde bulunduğunu bilmediğine dair savunmasının doğruluğu araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,