Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/25686 K.2013/17614

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki motorlubisiklet ile 29 Ekim Bulvarında ...

Kavşağı istikametine seyretmekteyken, olay mahalli ışıklı trafik işaret cihazı ile kontrollü Adliye kavşağına geldiğinde, aynı yönde yolun solundaki orta şeritten yolun sağ tarafında kalan Uğur Mumcu Bulvarına dönmek isteyen sanığın yönetimindeki kamyonetin sağ arka yan kesimine çarpması sonucunda, ...'in 6. costa nondeplase fraktürü oluşacak, ...'in motorlubisikletinin arkasında oturan eşi ...'in hayati tehlike geçirecek ve küçük çocuğu ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilcek şekilde yaralandıkları olayda;

asli derecede kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi gerekirken, eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,