KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2012/26100 E., 2012/26764 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
- Hüküm
- 2.620,61 TL maddi, 4.900 TL manevi tazminatın ve beraat ettiği dosyadaki vekalet ücreti olan 575 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini,
2- Asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması,
3- Tazminat talebine dayanak teşkil eden davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya, beraat ettiği dava dosyasında vekiline ödediği vekalet ücretinin maddi zarar kapsamında ödenmesine karar verilmesi karşısında, bu talep yönünden dosyaya sunulan serbest meslek makbuzunun tanzim tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu konuda yasal faizin dava tarihinden itibaren başlatılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin reddedilen sair temyiz itirazları dışında kalan itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/26100, K. 2012/26764, 10 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama