Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/26121 K.2013/15669

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaralanmanın TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmasına göre sanığın üzerine atılı suçun bilinçli taksir ile işlenmesi hali de dahil 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu ve mağdurun 30.04.2007 tarihli talimat mahkemesinde alınan ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığı nazara alınıp, TCK'nın 73/6. maddesi gereğince sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun tayini yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi yerine 89/41 maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre, adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesine yönelik artırma ve indirimler gün üzerinden yapılıp belirlenen birim gün sayısının TCK'nın 52. maddesine göre adli para cezasıyla çarpılması suretiyle netice adli para cezasının tespiti gerekirken, adli para cezasına yönelik artırım ve indirimlerin her aşamada para birimi üzerinden yapılması,

3- Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,