Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/26138 K.2012/22518

2863 sayılı kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul 3 Nolu Kültür Ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 15.11.1995 tarih, 7755 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen yerde bulunan, İstanbul İli, Beykoz İlçesi, Çavuşbaşı, ... Köyü, Bahri..., 49 numaralı yerde sanığın suç tarihinde, dosya içerisinde mevcut inşaat mühendisi bilirkişisinin raporuna göre, havuz kenarında yapılan yaklaşık 250 metrekarelik ahşap teras imalatı işinin, koruma bölge kurullarınca belirlenen koruma alanlarında ön görülen şartlara aykırı olarak inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğunun bildirildiği anlaşılmakla;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin bölümün “5237 sayılı TCK' nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına,