Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/26373 K.2013/9746

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 65/b maddesinde, "iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş milyar liradan on milyar liraya kadar adli para cezası" yaptırımının öngörüldüğü, aynı Kanunun hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/b maddesinde ise, "iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası" düzenlemesinin yer aldığı,

lehe kanun karşılaştırması bu hükümler arasında yapılarak adli para cezasının asgari haddi yönünden daha lehe olan ikinci düzenleme uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 27/07/2004 tarihinde yapılan kanun değişikliği öncesinde yürürlükte olan hüküm uygulanmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Duruşma gününün usulüne uygun şekilde müşteki kuruma bildirilmesine rağmen, sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar olan ve suçtan zarar gören İstanbul Muhakemat Müdürlüğü adına hazine vekilinin duruşmalara katılmadığı ve usulüne uygun şekilde katılma hakkını kullanmadığı anlaşılmakla, müşteki vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı teknik elemanlarınca düzenlenen 07/06/2007 tarihli yapı tatil tutanağında, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 14/12/1974 gün 8172 sayılı kararıyla tespit ve ilan edilen Boğaziçi doğal ve tarihi sit alanında, 24/06/1983 gün 15175 sayılı kararıyla sınırları belirlenen Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde kalan, 22/07/1983 onanlı, 1/1000 ölçekli Boğaziçi ve Sahil Şeridi Öngörünüm Bölgesi Uygulama İmar Planında “konut alanında” kalan, anılan kurulun 14/07/1979 gün ve 11385 sayılı genel kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen,

tapuda bahçeli ahşap ev vasıflı binanın ahşap dış cephesinin izin alınmaksızın yenilendiği ve arka cephede yaklaşık 3 x 6 metre ebatlarında betonarme yapı oluşturulduğunun tespit edildiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ile binanın dış cephesinde ahşap yenileme işleminin bitirildiği, kalan enkazdan, yapımında kullanılan malzeme ve yıpranma durumu dikkate alındığında 1990'lı yıllarda yapıldığı anlaşılan arka cephedeki betonarme eklentinin yıkılmış olduğu,

bina genelinde basit onarım ve tadilat işlerinin devam ettiği, dış cephede yapılan faaliyetneticesinde ana taşınmazda herhangi bir zararın ve hasarın söz konusu olmadığı, binanın kontur ve gabarisinde artış olmadığı, taşıyıcı sisteme zarar verilmediğinin belirlendiği, bu itibarla esaslı onarım kapsamında bulunan ve izinsiz olarak gerçekleştirilen uygulamanın tescilli yapıya zarar vermeyen fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olduğu anlaşılmakla,