Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/26492 K.2013/16042

maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki arabasıyla orta refüj ile bölünmüş, iki şeritli yolda sol şeritten seyrettiği, yolun sağ tarafından yola çıkan ve yolun ortasına kadar gelen yayaların tereddüt yaşadıklarını da gördüğü halde yayaları ışıklı veya sesli ikaz ile uyarmadığı ve hız düşürmeden geçmeye çalıştığı, yayaların orta refüje doğru hareket etmeleri üzerine fren uygulamış ise de, yayalara olan mesafesinin kısalığı ile hızının fazla olması nedeniyle 23 metre fren izine ragmen duramadığı ve yayalara çarparak bir kişinin ölümüne, bir kişinin de kırıklı yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık tali kusurlu kabul edilmiş ise de,

yayaları önceden görmesine rağmen alması gereken tedbirleri zamanında almayarak olaya sebebiyet vermesi karşısında, sanık hakkında tayin edilen temel ceza yerinde görülmüş; yine bir kişinin öldüğü ve bir kişinin de yaralandığı olayda, yargılama aşamasında şikayetten vazgeçilmesi nedeni ile sanığın doğru olarak 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan cezalandırılması,

gerekçe kısmında da bu durumun tartışıldığı ve sanığın TCK'nın 85/1. maddesi ile cezalandırılması gerektiğinin belirlenmesi karşısında, hükümdeki "sanığın üzerine atılı bir kişinin ölümüne bir kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği sabit olduğu" ibaresinin kullanılmasının sonuca etkili olmadığı kanaatine varılmış; bu nedenlerle tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.